Η ΑΕΚ έφυγε από τον Βόλο με ένα τρίποντο που, προσωπικά, θεωρώ πως μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό από όσο δείχνει το τελικό 1-2. Όχι γιατί η Ένωση έκανε κάποιο μεγάλο παιχνίδι ή επειδή ξαφνικά έλυσε όλα τα αγωνιστικά της ζητήματα, αλλά γιατί σε ένα ματς που πήγε να της ξεφύγει μέσα από τα χέρια, βρήκε τον τρόπο να αντιδράσει, να πάρει ξανά το προβάδισμα και τελικά να φύγει με τη νίκη.
Ο Βόλος έβαλε δύσκολα στην ΑΕΚ από το ξεκίνημα, είχε το δοκάρι και τη μεγάλη ευκαιρία στο πρώτο λεπτό, η Ένωση δεν κατάφερε για μεγάλα διαστήματα να βρει την καθαρότητα που θα ήθελε στο παιχνίδι της και όταν ο Χαραλαμπόγλου ισοφάρισε στο 85’, όλα έδειχναν ότι το ματς μπορεί να οδηγηθεί σε ακόμη μία απώλεια εκτός έδρας. Εκεί, όμως, εμφανίστηκε ο Γιόβιτς. Ο Σέρβος είχε ήδη δώσει το προβάδισμα στην ΑΕΚ από την άσπρη βούλα και στο 88’ πήρε την εξαιρετική σέντρα του Ζοάο Μάριο και με μια πραγματικά όμορφη κεφαλιά έγραψε το 1-2, δίνοντας στην ομάδα του μια νίκη που μέχρι λίγα λεπτά νωρίτερα έμοιαζε να απομακρύνεται.
Για μένα, αυτό είναι και το σημαντικότερο στοιχείο της βραδιάς. Η ΑΕΚ δεν λύγισε όταν ήρθε η ισοφάριση. Δεν άφησε το παιχνίδι να την παρασύρει στην απογοήτευση και στην εσωστρέφεια, αλλά έβγαλε αντίδραση και πήρε αυτό που ήθελε. Και μαζί με το τρίποντο πήρε κάτι που ίσως αυτή τη στιγμή να έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία: ηρεμία.
Η διακοπή έρχεται σε ένα πολύ καλό σημείο για την Ένωση, γιατί πλέον ο Νίκολιτς θα έχει τον χρόνο να δουλέψει πάνω στα πράγματα που δεν λειτουργούν όπως πρέπει, να διορθώσει αδυναμίες και να προσπαθήσει να δώσει στην ομάδα μεγαλύτερη σταθερότητα και συνοχή. Είναι διαφορετικό να μπαίνεις σε μια διακοπή έχοντας αφήσει βαθμούς και κουβαλώντας την πίεση ενός ακόμη αποτελέσματος που δεν ήρθε και διαφορετικό να πηγαίνεις σε αυτήν έχοντας πάρει ένα δύσκολο διπλό.
Η ΑΕΚ δεν πρέπει να κρυφτεί πίσω από το αποτέλεσμα του Βόλου, γιατί υπήρχαν πράγματα που δεν ήταν καλά και τα οποία οφείλει να διορθώσει. Από την άλλη, δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποτιμηθεί μια νίκη που ήρθε με αντίδραση και χαρακτήρα. Αυτή τη στιγμή η Ένωση χρειάζεται ακριβώς αυτό: χρόνο και καθαρό μυαλό για να δουλέψει.
Η νίκη στο Πανθεσσαλικό της τα προσφέρει και τα δύο. Και μέσα σε όλα, έχει πλέον και έναν Γιόβιτς που επέστρεψε στα γκολ με τρόπο εμφατικό και δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς στην επίθεση.
Δεν θα έλεγα ότι η ΑΕΚ βγήκε από τον Βόλο έχοντας απαντήσει σε όλα τα ερωτήματα. Έφυγε όμως έχοντας κερδίσει το σημαντικότερο πράγμα που μπορούσε να πάρει σε αυτή τη φάση, τους τρεις βαθμούς και τον χρόνο να δουλέψει χωρίς την πίεση ενός ακόμη χαμένου αποτελέσματος.
Τώρα είναι στο χέρι του Νίκολιτς και των παικτών του να αξιοποιήσουν αυτή τη διακοπή. Γιατί όταν επιστρέψει η ΑΕΚ στη δράση, αυτό που θα έχει πραγματικά σημασία δεν θα είναι απλώς ότι κέρδισε στον Βόλο, αλλά αν κατάφερε να μετατρέψει αυτή τη νίκη σε βάση για να παρουσιάσει μια καλύτερη και πιο σταθερή ομάδα.
Σχόλια
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει.