Ο Βαγγέλης Νταλαπέρας, αποτυπώνει με σαφήνεια και κριτική ματιά την απογοητευτική εικόνα της ΑΕΚ στο ντέρμπι κόντρα στον Ολυμπιακό.
Το ντέρμπι Ολυμπιακός – ΑΕΚ, που όλοι περίμεναν με αγωνία, εξελίχθηκε σε έναν εφιάλτη για τους φίλους της Ένωσης. Η βαριά ήττα με 4-1 δεν περιορίστηκε μόνο στο τελικό σκορ. Ήταν μια ήττα σε κάθε επίπεδο – αγωνιστικό, ψυχολογικό και τακτικό. Το αποτέλεσμα και η εικόνα της ομάδας ήταν ένα σκληρό χτύπημα που άφησε τους πάντες απογοητευμένους.
Η ΑΕΚ μπήκε στον αγωνιστικό χώρο με προσδοκίες να δείξει χαρακτήρα και να διεκδικήσει τη νίκη. Αντί για αυτό, εμφανίστηκε μια ομάδα που έμοιαζε φοβισμένη, χωρίς πάθος και πλάνο. Τα ατομικά λάθη, οι εσφαλμένες τακτικές επιλογές και η ανικανότητα να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του αγώνα έδωσαν την ευκαιρία στον Ολυμπιακό να κυριαρχήσει.
Μια ομάδα που μπαίνει στο γήπεδο για ένα ντέρμπι πρέπει να παλεύει για κάθε μπάλα, να δείχνει πάθος και αποφασιστικότητα. Ωστόσο, η ΑΕΚ παρουσίασε μια εικόνα εντελώς αντίθετη. Από την αρχή του αγώνα, οι παίκτες φάνηκαν διστακτικοί, σαν να τους είχαν παραλύσει οι συνθήκες του αγώνα. Η ομάδα δεν μπορούσε να σταθεί ούτε στις βασικές μονομαχίες, ενώ κάθε λάθος έμοιαζε να ενισχύει τον φόβο τους.
Τα συνεχόμενα ατομικά λάθη μαρτυρούσαν ότι οι παίκτες δεν ήταν έτοιμοι ψυχολογικά. Αντί να προσαρμοστούν στις ανάγκες του παιχνιδιού, φάνηκαν να καταρρέουν υπό την πίεση. Αυτό το «μπουλούκι» που παρουσιάστηκε στον αγωνιστικό χώρο δεν είχε καμία σχέση με την εικόνα μιας συγκροτημένης και αποφασισμένης ομάδας.
Οι αποφάσεις του τεχνικού επιτελείου αποτέλεσαν έναν από τους σημαντικότερους λόγους της αποτυχίας. Από την αρχική ενδεκάδα, μέχρι την αδυναμία προσαρμογής κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όλα έδειχναν ότι η προσέγγιση της ΑΕΚ ήταν εκτός πραγματικότητας.
Η επιλογή της μεσαίας γραμμής είχε ως στόχο τη διατήρηση της κατοχής της μπάλας. Όμως, η απουσία έντασης και δυναμισμού έκανε την ομάδα ανίκανη να ανταποκριθεί στις σκληρές μονομαχίες και στις δεύτερες μπάλες, που είναι το ψωμί και το βούτυρο του Ολυμπιακού. Η αδυναμία της ΑΕΚ να κερδίσει αυτά τα στοιχεία του παιχνιδιού φάνηκε από τα πρώτα λεπτά, όταν η κατοχή της μπάλας δεν μεταφραζόταν σε ουσιαστικές ευκαιρίες ή πίεση.
Η πιο απογοητευτική στιγμή ήρθε στο ημίχρονο. Παρότι η τύχη χαμογέλασε στην ΑΕΚ, επιτρέποντάς της να πάει στα αποδυτήρια με ισοπαλία, η ομάδα δεν προσαρμόστηκε. Αντί για αλλαγές που θα μπορούσαν να διορθώσουν την εικόνα, συνεχίστηκε η ίδια αποτυχημένη τακτική. Οι παίκτες που είχαν αποτύχει στο πρώτο ημίχρονο παρέμειναν στο γήπεδο, χωρίς να αλλάξει κάτι στον τρόπο που προσεγγίστηκε το παιχνίδι.
Η διαχείριση του ρόστερ ήταν άλλο ένα ζήτημα που προκάλεσε ερωτήματα. Η απουσία βασικών παικτών, όπως ο Ελίασον και ο Λιούμπισιτς, δεν εξηγήθηκε επαρκώς. Αυτοί οι παίκτες θα μπορούσαν να προσφέρουν τις λύσεις που τόσο έλειπαν από την ομάδα, ιδιαίτερα στη μεσαία γραμμή.
Εξίσου αμφιλεγόμενη ήταν η επιλογή να μην ξεκινήσει ο Πινέδα. Ένας ποδοσφαιριστής με εμπειρία και αποφασιστικότητα, που έχει αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί την πίεση τέτοιων αγώνων, παρέμεινε στον πάγκο. Αντίθετα, προτιμήθηκε ο Κάλενς, ο οποίος ήταν καταπονημένος από συνεχόμενα 90λεπτα με την εθνική του ομάδα στο Περού. Η έλλειψη φρεσκάδας και ενέργειας από τον συγκεκριμένο παίκτη φάνηκε ξεκάθαρα στο γήπεδο.
Μέσα σε αυτή τη θλιβερή εικόνα, ο Μαρσιάλ ήταν ο μοναδικός παίκτης που ξεχώρισε. Έδειξε πάθος, έδωσε μάχες και προσπάθησε να υπερασπιστεί τη φανέλα. Ωστόσο, χωρίς την κατάλληλη υποστήριξη από τους συμπαίκτες του, οι προσπάθειές του δεν μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά. Ένας παίκτης, όσο καλός κι αν είναι, δεν μπορεί να ανατρέψει μόνος του την εικόνα ενός τέτοιου αγώνα.
Η ήττα με 4-1 δεν είναι απλώς μια κακή στιγμή. Είναι ένα καμπανάκι κινδύνου για την ΑΕΚ. Η ομάδα πρέπει να αναθεωρήσει την τακτική της προσέγγιση, να διαχειριστεί πιο ορθολογικά το ρόστερ της και να προετοιμάσει ψυχολογικά τους παίκτες της για τις απαιτήσεις τέτοιων αγώνων.
Το πιο ανησυχητικό δεν ήταν το ίδιο το αποτέλεσμα, αλλά η εικόνα. Μια ομάδα που φαινόταν ανίκανη να διαχειριστεί τις συνθήκες του αγώνα, με παίκτες που δεν ανταποκρίνονταν και έναν προπονητή που φάνηκε να χάνει τον έλεγχο. Αυτή η κατάσταση δεν είναι αποδεκτή για την ΑΕΚ και πρέπει να αλλάξει άμεσα.
Η διοίκηση και το τεχνικό επιτελείο έχουν μπροστά τους τη δύσκολη, αλλά αναγκαία πρόκληση να κάνουν αυτοκριτική, να πάρουν σκληρές αποφάσεις και να βάλουν την ομάδα ξανά στον σωστό δρόμο. Αν δεν γίνει αυτό, τέτοιες απογοητεύσεις θα συνεχίσουν να πληγώνουν τους φίλους της ΑΕΚ και να πλήττουν το κύρος της ομάδας.
Σχόλια
Γίνε ο πρώτος που θα σχολιάσει.